Вината кон семејството, особено кон татка си, за неисполнетите очекувања, вината кон општествената средина поради изразитата потреба за дистанцирање и самоизолација, вината кон пријателите и кон жените поради недоволната подготвеност за безрезервно прифаќање, како и поради неможноста за остварување на интимно духовно заедништво, вината кон себе поради самонаметнатите стеги во полза на творечкото создавање, се само дел од личниот регистер на ова чувство, кое во сублимирана форма, во изнијансирани видови, доминира во книжевниот опус на Кафка.