Несреќата е заразна болест. Несреќните и сиромашните треба да се избегнуваат меѓусебно, за да не се заразат уште повеќе...
 

„Бедни луѓе“ е првиот роман на Достоевски. Тој е и првиот роман во историјата на книжевноста во кој малиот човек зборува за самиот себе.

Преписка на двајца површни и длабоко несреќни луѓе во која Достоевски толку маестрално ги доближува ликовите што читателот заедно со нив живее, љуби, се колеба, тагува, страда... и ретко се радува.

Со овој роман Достоевски нуди ново значење на зборот „бедни“. Токму во него тој за првпат ги поставува прашањата за нерамноправноста и страдањата. Прашања што уште долго го мачат и за кои доживотно пишува. Студија за тагата на душите и за проклетството на големите писатели да ја впиваат сета човечка болка, особено онаа на најголемите несреќници. Тага која може да биде ублажена само со добрината на душата.