Со ова дело во светската литература монументално се воспева мостот во Вишеград како многуслојна врска помеѓу вековите и помеѓу Ориентот и Западот.

Користејќи го овој објект како симбол за вкрстувањето на различните култури и цивилизации, Андриќ ја раскажува приказната за подемите и падовите на империите и за драматичните историски промени и пресврти во босанското општество од крајот на XVI век до почетокот на Првата светска војна, но претставува и редица впечатливи ликови кои се појавуваат и исчезнуваат во лавиринтите на минатото.

Мостот им одолева на виорите на историјата, а со својата величественост и со осамената убавина се воздигнува не само над градот, туку и над времето. Токму тој е главниот лик на овој роман – истовремено и сведок на мноштво засебни човечки трагедии и постојан и неуморен набљудувач на сменувањето на крупни епохи и општествени парадигми. Мостот на некој начин претставува спротивност на човечките судбини кои се минливи во однос на камената градба, која опстојува и покрај сите неприлики.

„Мостот на Дрина“ е еден од најголемите книжевни споменици за животот на луѓето од балканските простори, а во чест на овој роман, со помош на режисерот Емир Кустурица, во 2012 година изграден е Андриќград кој се наоѓа на самото устие на реките Дрина и Рзав во Вишеград.