Научник, основач на психоанализата, лекар за нервни болести, професор по нервна патологија на Универзитетот во Виена. Во 1938 година емигрирал пред нацистите во Лондон. Објавил голем број дела и психоаналитички студии со медицинска, психотерапевтска и филозофска вредност кои се преведени на сите светски јазици и продадени во милионски тиражи.

"Егото и ид" е аналитичка студија за човековата психа, во која се наведуваат неговите теории за психодинамиката на ид, его и суперего, што е од фундаментално значење во развојот на психоанализата. Според него, егото и ид развиваат линија на размислување како основа за објаснување на различни (или можеби на сите) психолошки услови.

Книгата се занимава првенствено со егото и ефектите што ги имаат овие тензии врз него. Богато и извонредно мини ремек-дело на психоаналитичарот Сигмунд Фројд.