Прозата на Николај В. Гогољ стои во основите на модерната европската литература, како претходник на Франц Кафка, но и како мајстор на гротеската.

Гогољ живее и твори на преминот меѓу две големи книжевно-историски епохи романтизмот и реализмот, при што неговите дела ги имаат карактеристиките на двата правци. Извршил големо влијание на подоцнежните руски реалисти, но и на модернистите. Иако расказите му се проникнати со типично руска атмосфера, успеал да создаде општочовечки и универзални дела. Гогољ ни укажа на сличностите на нашиот свет со пеколот, на истоветноста меѓу сонот и јавето, на алогичното и баналното како клучни во нашето постоење, на невозможното како возможно и на тенката линија што го дели лудилото од уметноста. Полни со имагинација и безвремени, неговите раскази остануваат свежи и значајни денес исто толку колку што биле во времето кога се појавиле.

Од „Виј“ и „Нос“ до „Портрет“ и „Шинела“, оваа збирка ни ги носи осумте раскази на Гогољ кои се вброени во класичните дела на руската и светската литература.