Чехов е автор на околу 900 дела, најголемиот дел хумористични раскази, драми, новели и повести, кои се сметаат за класични творби на светската литература.

Во расказите не прикажува големи историски настани и ликови. Приказните почнуваат секојдневно, за да го вовлечат читателот, но на крајот ефектите се секогаш моќни и предизвикуваат длабоки размисли и големи емоции. Прозата му е проткаена со хумор или со блага иронија и секогаш е присутна тагата која во подоцнежните дела преминува во резигнација и очај. Многумина го сметаат за еден од најдобрите автори на куси раскази во светот.

Работел како лекар во текот на целиот живот, а паралелно се занимавал и со книжевност. Самиот изјавил: „медицината ми е сопруга, а литературата – љубовница“.

Во оваа книга се поместени петте антологиски раскази и повести пишувани во опсег од десетина години: „Шега“ (1886), „Степа“ (1888), „Двобој“ (1891), „Павилјон број 6“ (1892) и „Човек во футрола“ (1898).