Не можеме да побегнеме од она што сме. Секогаш кога ќе се погледнеме во огледало, секојпат кога ќе почувствуваме личен или професионален неуспех, приливот повторно доаѓа, потсетувајќи не на сопствената слабост, кукавичлук и самопожртвуваност. И остануваме без оправдувања. Ете зошто ни треба некој кого ќе го спасиме, или пак ќе го проколнеме. Некој предмет на нашата љубов или на нашата омраза. Некој кој ќе не принуди да заборавиме.

Кога Изабел, шпанска аристократка која живее во пронацистичка Шпанија во 1941 година се вмешува во заговорот за убиството на нејзиниот сопруг, ја предава нејзиниот таинствен љубовник. Ефектите од нејзиното предавство завршуваат со сурова борба за моќ на обете семејства и владата во наредните три генерации, испреплетувајќи ја нејзината приказна со онаа на младиот адвокат Марија Бенгочеа четириесет години подоцна. За време на обидот за преврат во 1981 година Марија е обвинета дека била дел од за говорот за бегство од затвор на човек кого успешно го судела за убиство.